I cóż – wracamy do punktu wyjścia. Po słabym początku Challengersi zaprezentowali się wybornie w dwóch meczach i choć na chwilę oddalili od siebie widmo spadku. Niestety dla nich – dwa ostatnie mecze drużyny Wojciecha Lewińskiego to… dwie porażki w stosunku 0-3, po których osunęli się oni w ligowej tabeli na miejsce bezpośredniego spadku. Ok – wciąż mają mecz mniej niż DHP Oliwa czy Staltest Pomorze, ale bez jaj – ile możemy forsować tę narrację? Fakty są takie, że do końca edycji zespół Wojciecha Lewińskiego rozegra jeszcze cztery mecze, w których zmierzy się z Flotą, Speednetem 2, Staltestem i Inter Marine Masters. Nie ma co do tego wątpliwości – to absolutnie kluczowe pojedynki, w których team nie pozostaje bez szans. Na analizę przyjdzie jeszcze jednak czas. Jeśli chodzi o VB Sulmin, to był moment w sezonie, w którym sympatycy drużyny spoglądali z przerażeniem na ligową tabelę. Dwa ostatnie mecze ekipy Daniela Bąby to jednak pięć punktów i zapewnienie sobie utrzymania w drugiej lidze. Co do samego przebiegu meczu – zespół w czerwono-czarnych strojach kontrolował mecz od pierwszego do ostatniego gwizdka sędziego. Jeśli jednak mielibyśmy wybrać moment, w którym Challengersi mogli czuć się dobrze w meczu, to byłyby to pierwsze części dwóch pierwszych setów. W premierowej odsłonie na półmetku mieliśmy remis po 10-10. W naszym odczuciu było to jednak ‘wzajemne badanie’, bo kiedy drużynie z Sulmina to się znudziło – odskoczyli rywalom na sześć oczek (17-11), gwarantując sobie po chwili pierwszy punkt w meczu. Druga odsłona wyglądała dość podobnie i niemal identyczny był również epilog (21-16). Ostatni set to już wyraźna przewaga graczy z Sulmina, którzy nie czekali do połowy seta, tylko wypracowali sobie błyskawicznie sporą przewagę, wygrywając finalnie do 12, a cały mecz – w pełni zasłużenie w stosunku 3-0. Brawo!

Niespełna 24 godziny temu na stronie SL3 pisaliśmy o tym, że nie widzimy raczej przestrzeni do tego by pomyśleć, że MPS może na finiszu drugoligowych zmagań – spieprzyć sprawę. Mówiliśmy również o marginesie błędu, na który mogą sobie pozwolić gracze Jakuba Nowaka. Cytując Jarosława Psikutę z ‘Chłopaki nie płaczą’ ‘mówiłem, mówiłem, różne rzeczy mówię’. Cóż. Trzeba to sobie powiedzieć wprost. Po wtorkowej serii gier już tacy pewni nie jesteśmy. Nie są pewni również gracze MPS, którzy – trzymając się konwencji – nie mieli silnej psychiki. Już w pierwszym secie rywalizacji Flocie wystarczyło pięć pierwszych gestów jakiegokolwiek koleżki po drugiej stronie siatki by zrozumieć, że w jego psychice czai się strach. Dodatkowo MPS nie zdawał sobie sprawy z tego, że już niedługo będzie miał pełne portki. Ok – żarty na bok, tu nie ma bowiem co żartować. MPS prowadził w pierwszym secie już 17-11, a mimo to – pozwolił rywalom się rozpędzić i w odróżnieniu od spotkania z Challengersami – nie potrafił w porę zareagować. Po mistrzowskim come-backu, Flota wygrała premierową odsłonę do 20. Wydarzenia z pierwszego były dla ‘Flociarzy’ prawdziwym wiatrem w żagle. W drugim secie team Karoliny Kirszensztein nie bawił się w jakiekolwiek odrabianie straty. Zamiast tego już na początku seta wysunął się na prowadzenie 6-3, które trzymał przez całego seta, a na koniec – jeszcze powiększył, wygrywając finalnie do 15! W trzecim secie Miłośnicy Piłki Siatkowej byli już złamani, a zamiast spróbować ratować co się da – tracili mnóstwo energii na zupełnie niepotrzebne sprawy. Morale drużyny Jakuba Nowaka były na dramatycznie niskim poziomie, porównywalnym z tym, jak MPS przegrywał niegdyś 18 spotkań z rzędu. Niebywałe. Flota jest z kolei zbyt doświadczonym rywalem. Ba – pretenduje do tego by stać się pięściarzem wagi ciężkiej, by takiego momentu rywali nie wykorzystać (21-16). Brawo!

Nie mamy szklanej kuli i nie wiemy, czy drużynie DHP Oliwa uda się utrzymać w drugiej klasie rozgrywkowej. Wiemy natomiast, że gracze Adama Wyrzykowskiego robią wszystko, aby tak się właśnie stało, i nawet jeśli spadną – to z podniesionymi głowami. Wczoraj wieczorem ‘Oliwiacy’ mierzyli się z Energą Treflem Gdańsk i było to starcie beniaminków. Oczywiście faworytem, i to wyraźnym, pozostawała ekipa Energii Trefla Gdańsk, która nie jest co prawda w najlepszej formie, ale wciąż jest bardzo silnym, drugoligowym teamem. Początek rywalizacji to problemy ‘gdańskich lwów’, którzy na początku spotkania musieli radzić sobie bez swojego trenera (9-6). Z czasem najmłodszy team w lidze zdołał się otrząsnąć i po chwili to oni wysunęli się na prowadzenie 17-14, po którym wydawało się, że wygrana seta pozostaje formalnością. Nie po raz pierwszy w tym sezonie Energa Trefl Gdańsk zanotowała jednak fatalny przestój, po którym rywale doprowadzili do wyrównania, a następnie cieszyli się z wygrania pierwszego seta do 19. Jeszcze lepiej byłym graczom Energii, obecnie broniącym barw DHP Oliwy, poszło w drugim secie rywalizacji. Już w pierwszej części seta DHP Oliwa zbudowała sobie olbrzymią przewagę (10-3), której nie dało się w zasadzie odrobić. Choć ‘gdańskie lwy’ poprawiły swoją grę w drugiej części seta, byli już skazani na porażkę (21-16). W trzecim secie rywalizacji team Adama Wyrzykowskiego podjął próbę walki o komplet punktów. Trzeba przyznać, że niemal pomogli im w tym gracze Edwarda Pawluna, którzy prowadzili 11-5, a mimo to roztrwonili z czasem przewagę i zgotowali sobie prawdziwą nerwówkę w końcówce (20-20). Ostatecznie po ataku Stanisława Fornalaka i błędzie jednego z rywali Energa Trefl Gdańsk mogła ‘cieszyć się’ z jednego punktu w meczu. DHP Oliwa ma z kolei powody do dumy. Po wtorkowej serii gier uciekli ze strefy spadkowej po raz pierwszy od rozpoczęcia sezonu – brawo!