W zapowiedziach przedmeczowych wskazywaliśmy na to, że dość mało prawdopodobne jest to, by któraś z drużyn sięgnęła we wtorek po wymarzony komplet punktów. Było to o tyle istotne, że ten – był dla obu ekip przepustką do tego, by sezon w ich wykonaniu był tym perfekcyjnym. Graczom z Pępowa trzy punkty dawałyby mistrzostwo, a Flocie – bezpośredni awans do elity. Już początek spotkania pokazał, że będzie to bardzo wyrównane starcie. W pierwszym secie rywalizacji oglądaliśmy bardzo jakościową grę po obu stronach siatki, która zaprowadziła nas do stanu 14-14. Jako pierwsi na prowadzenie wysunęli się gracze z Pępowa, którzy po atakach Kornela Krakowskiego i Tomasza Piaska, prowadzili trzema oczkami (17-14). Choć Flota zdołała pod koniec podgonić nieco wynik, to pierwszy punkt rywalizacji – trafił na konta ‘Koniczynek’ (21-19). Po pierwszym secie stało się jasne, że Flota nie awansuje bezpośrednio do elity, a żeby zagrać w meczu barażowym – muszą wygrać przynajmniej jednego seta. Pod koniec środkowej odsłony, Fux Pępowo zdawał się być bliżej mistrzostwa. Po kolejnym ataku Tomka Piaska, prowadzili oni 17-16. Mimo to – tym razem to Flota była górą i po błędzie jednego z graczy w czarnym stroju – cieszyli się z wyrównania stanu rywalizacji (21-19). Wówczas wszystko stało się jasne – Fux zajął w lidze drugie, a Flota trzecie miejsce. Mimo to – graczom obu drużyn nie przeszło przez myśl by trzecią partię potraktować sparingowo. Z boku można było wręcz odnieść wrażenie, że trzeci set rywalizacji decyduje o mistrzostwie w najwyższej klasie rozgrywkowej. Po bardzo zaciętym boju zakończonym walką na przewagi – z wygranej cieszyli się gracze Karoliny Kirszensztein, którzy dziś powalczą w meczu barażowym o prawo gry w pierwszej lidze. Jeśli im się powiedzie, to w przyszłym sezonie obie drużyny zmierzą się po raz kolejny – tym razem już w elicie.

Z całą pewnością – był to najważniejszy mecz dla obu drużyn od bardzo dawna, a już na pewno – w obecnym sezonie. Stawką meczu była bowiem walka o utrzymanie w drugiej klasie rozgrywkowej. W zdecydowanie gorszym położeniu byli gracze Challengers, którzy aby się utrzymać – musieli wygrać. Początek spotkania ułożył się dla nich bardzo dobrze, bo już po chwili – wysunęli się na prowadzenie 6-2. W tym przypadku powiedzonko ‘miłe złego początki’ sprawdziła się w przerażający dla Challengersów sposób. Już po chwili mieliśmy serię ‘Mastersów’, po której to oni wysunęli się na prowadzenie 12-9. Choć Inter Marine zdawało się przejąć kontrolę nad poczynaniami boiskowymi, to w dalszej części seta, gra się bardzo wyrównała a końcówkę oglądało się wręcz wybornie. Ostatecznie więcej zimnej krwi zachowali ‘Mastersi’, którzy wygrali tę partię do 20. Wynik premierowej partii sprawił, że Challengersi znaleźli się na musiku. Sprawa była tu dość prosta – albo wygrają dwa kolejne sety, albo spadną z ligi. Niestety dla nich – stało się to jasne już po drugim secie, który powiedzmy sobie wprost – nie należał do Challengersów. Kiedy dwoma skutecznymi atakami popisał się ściągnięty przed sezonem z Maritexu Stanisław Płochocki (18-13), stało się jasne, że ‘Mastersi’ już tego nie wypuszczą (21-17). Trzeci set nie miał tak naprawdę znaczenia dla układu tabeli. Była to partia, w której Challengersi wygrali do 12, ale pocieszenie to mniej więcej takie, jak dla osoby, która po amputacji kończyny staje na wagę i z zadowoleniem stwierdza, że udało jej się zrzucić kilka kilogramów.

Spośród wszystkich dziewięciu spotkań, do których doszło we wtorkowy wieczór – tylko rywalizacja Złomowca z Old Boysami nie miała znaczenia dla układu tabeli. Obu drużynom nie groził już spadek. Nie było również możliwości, by któryś team pokusił się o podium rozgrywek. Mimo to – zestawienie tej pary dawało nam niemal pewność, że żadna ze stron nie będzie chciała odpuścić. Pierwszy set rywalizacji to wyraźna przewaga Złomowca, który wykorzystał potężne problemy w komunikacji u rywali i na półmetku seta – prowadził 11-5. Z czasem Złomowiec, nie forsując zbytnio tempa, objął prowadzenie 18-10 i wówczas stało się jasne, że to właśnie oni wygrają premierową odsłonę (21-13). W połowie środkowej partii – Złomowiec po atakach Krzysztofa Kopernika prowadził 13-10. Tuż po chwili – sytuacja boiskowa diametralnie się zmieniła. Po bloku oraz ataku Szymona Sawickiego – Old Boysi wysunęli się na pierwsze w tym secie prowadzenie (19-18) i po chwili to właśnie oni cieszyli się z wygranej seta do 20. Decydujący o zwycięstwie set rozpoczął się od miażdżącej przewagi Złomowca, po której uznaliśmy, że nic złego im się już w tym meczu nie przydarzy (8-3). Mimo pięciopunktowego prowadzenia – w kolejnych kilku minutach gracze Witolda Klimasa zdobyli zaledwie dwa punkty. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie fakt, że rywale zdobyli w tym czasie dziewięć i to oni wysunęli się na prowadzenie 12-10. W dalszej części seta – gracze Bartłomieja Kniecia trzymali rywala na bezpieczny dystans i finalnie – to oni wygrali mecz, osładzając sobie tym samym dziesiąte miejsce w sezonie Jesień’25.